Coğrafi-Yer Şekilleri

           YER ŞEKİLLERİ

            Reşadiye, yer şekilleri bakımından çeşitlilik gösteren bir yerleşim merkezidir. Bu nedenle en belirgin özelliği arazinin genelde yüksek olmasıdır. İlçe, Tokat’ın diğer ilçeleriyle karşılaştırılırsa eğim ve engebenin burada oldukça fazla olduğu görülür. Arazi kırık, eğim fazla, dağlık ve yer yer platolarla kaplıdır. Ortalama yükseltisi 1500 m.nin üzerindedir. Bu rakam Türkiye ortalamasına yakındır. İlçe merkezinin rakımı 450 metredir. Doğu-batı doğrultusunda uzanan dağlar arasında akarsular tarafından yarılmış vadilere, platolara rastlanır. Ekim ve dikime elverişli arazi miktarı sınırlıdır. Geniş ovalar görülmez. Yani ilçede dağlar, tepeler, plato parçaları, ova üniteleri kısa mesafeler içinde bir arada bulunabilmektedir. Öyle ki en geniş düzlüklerin bulunduğu alanlarda bile çevrenize baktığınızda tepelik alanları, yüksek sırtları hatta ufuktaki dağları görebilirsiniz.

         a) DAĞLAR

    Reşadiye Orta Karadeniz Bölgesiyle, İç Anadolu Bölgesi arasında bir geçiş alanı oluşturur. Karadeniz’in  tamamının oluşumu gibi burası da üçüncü ve dördüncü jeolojik zamanda oluşmuş, yer yer oturmasını tamamlamamış bir bölümüdür. Bu bölümdeki dağların büyük çoğunluğu sıradağlar grubu içersinde yer alır. Kütlesel dağlara da rastlanır. Aslında bu dağlar, Alp sıradağ sisteminin devamı olup, halen hem genç hem de dinamik olma özelliğini korurlar.

       İlçe Konale  Fay Hattı üzerinde yer alır. Birinci derece deprem kuşağı üzerindedir. Bu faylar halen oturmasını tamamlamamıştır.

             İlçenin dağ, tepe ve yükseltilerini yöreleri tek tek ele alarak incelersek aşağıdaki özellikler görülür. İlçe merkezi, Darıderesi, Çakmak, Fardas Deresi, Tavara Irmağı, Kışlaoğlu, Umurca, Karacaağaç gibi yerleşim merkezleri Kelkit vadisi boyunca sıralanmışlardır. Buralar Reşadiye’nin yükseltisi en az olan yerleşim alanlarıdır.

             Güvendik, Yolüstü, Bağdatlı, Karataş, Kaşpınar ve Kapaklı köyleri’nin ortalama yükseltisi ise 800-1000 metre civarındadır.

             Reşadiye’de yükseltinin en fazla olduğu yöre, Çamlıkaya sınırları içersinde yer alan Erdem Baba Tepesi’dir.(2183m.) Bunu; Küçük Erdem Tepesi (2113 m.) , Kabak Tepe (2037 m.) , Çal Tepesi(2022), Mektep Tepesi(2002 m.),  Tömbül Tepesi (2000 m.), Lalelik Tepesi(1922 m.) izler. Yine yörede yüksekliği (1700 m.) olan Güneş Dağı bulunur.

             Kızılcaören, Danişment, Konak, Demircili, Yağsıyan, Eymür ve Çınarcık köyleri civarının ortalama yükseltisi ise 1450 m. kadardır. Arazi yer yer engebeli sırt ve tepeliklerden oluşmaktadır.

             Karşıkent, Bostankolu, Yeşilyurt köyleri civarında ise: Belen Tepesi, Kabak Tepesi, Almaseki Tepesi, Mereğen Tepesi, Deve Tepesi, Körince Tepesi, Gürgenlik Tepesi, Alidede Tepesi, Kolcan Tepesi bulunmaktadır. Ortalama yükseltileri; 1300-1500 metredir. Buralarda sırtlar ve tepeler birbirlerini izler. Bölgede ekime ve dikime elverişli arazi son derece sınırlıdır, yöre izohips (eş yükselti) eğrileriyle gösterilirse; adeta bu eğriler birbirleriyle çakışır.

             Esenköy, Abdurrahmanlı, Öküzlü, Yuvacık dolayları oldukça sarp, eğimli ve kırık bir arazi yapısına sahip olup ekili-dikili arazi miktarı sınırlıdır. Daha çok çam ve meşe ağaçlarından oluşan bitki topluluklarıyla örtülüdür. Ortalama yükseltisi 1100 metredir. En yüksek noktası. 1892 metre ile Kabasakal Tepesi’dir

             Bostankolu ve Çatak yöresinin en yüksek noktasını Karatepe (1386 m.) oluşturur. Büşürüm dolaylarında Ziyaretdibi ve Balaban Tepesi (1552 m.) yörenin yüksek noktalarıdır.

             İbrahimşeyh ve Nebişeyh köyleri Çal Dağı’nın eteğinde kurulmuşlardır. Bu dağın en yüksek yeri İbrahimşeyh köyüne ait olan Çal Güzlesindeki Evliya Tepesi’dir. (1656 m.) Bu yörede iğne yapraklı ve yayvan yapraklı ağaçlar yaygın bitki topluluğudur.

             Muratkaya, Sarıyayla dolaylarının en yüksek yeri Büyükalan Tepesi’dir. (1881 m.) Baydarlı, Çengibağı (Gürpınar) ve Cimi Yaylası (Cimban) arasında Kanlıyatak Tepesi bölgenin en yüksek noktasıdır. (1792 m.) 

            Cimi Yaylası ve İbrahimşeyh Yaylaları civarında, Erenler mevkiindeki Esentepe'nin yükseltisi 1740 m.dir.  Hebüllü-Keteniği arası ortalama yükseltisi 1450 m. dolayındadır.

             Güvendik Yaylası ile Taşlıca Yaylası arasında en yüksek nokta 1755 metre rakımlı Ağuluk Tepesidir.

             Bu dağlar ve tepeler arasında ulaşım yer yer güçlükle yapılır. Özellikle kış aylarında yolların kapandığı ve ulaşımın aksadığı da görülür. Bu durumda ulaşımın güçlükle de olsa yapıldığı yerler  boğazlar ve gediklerdir.

             İlçenin başlıca boğaz ve gedikleri şunlardır:

             Döğüş Gediği : Abdurrahmanlı-Esenköy arasında bulunur. Konak  Boğazı : Demircili Köyü yöresindedir.Gedik Boğazı : Yolüstü-Bereketli arasındadır.Kaya Boğazı : Kapaklı Köyünü Taşlıca Köyüne bağlar.Devamı için Tıklayın

Etiketler

Yorumlar